خانه / آرایش وزیبایی / آشنایی با داروهایی که ریزش مو می آورند/آریش وزیبایی

آشنایی با داروهایی که ریزش مو می آورند/آریش وزیبایی

 

آشنایی با داروهایی که ریزش مو می آورند

بیشتر داروهای ضدسرطان که در شیمی درمانی استفاده می شوند بر سلامت موها تاثیر منفی می گذارند. بعضی از این داروها مانند تاکسان ها که برای مقابله با سرطان سینه به کار می روند، باعث ریزش مو می شوند. در این شرایط ریزش مو با شدت و سرعت زیادی رخ می دهد و گاهی حتی رویش دوباره مو بسختی صورت می گیرد. البته در بیشتر مواقع موها دوباره رشد می کنند. داروی بوسولفان که برای درمان بعضی تومورهای مغزی یا تومورهای مخچه در کودکان استفاده می شود نیز همین تاثیر را دارد. در یک تا ۲ درصد موارد، امکان رویش دوباره موها منتفی است یا این که موهای جدید کیفیت پایین و نامناسبی دارند. با این حال، ریزش موی ناشی از بسیاری داروهای شیمی درمانی دیگر با اتمام جلسه های درمان رفع می شود و خوشبختانه اثرات جانبی آن روی موها نیز قابل جبران است.

چرا موها هنگام شیمی درمانی می ریزند

سلول های سرطانی بیشتر از سلول های دیگر میل به تقسیم و تکثیر شدن دارند. تقسیم سلولی در نواحی ای مانند جداره روده و پیاز موها زیاد است. داروهای شیمی درمانی روی سلول های با سرعت تکثیر بالا اثر بیشتری دارد. این مساله هم باعث وارد شدن آسیب جدی به این سلول ها در دوره شیمی درمانی می شود و ریزش موی سر و البته کل بدن با سرعت بالایی رخ می دهد.

اینترفرون

داروی اینترفرون در یک دوره طولانی برای درمان بیماری هایی مانند هپاتیت C تجویز می شود که گاهی اثرات منفی و مخربی روی موها می گذارد. این دارو معمولا باعث ریزش مو می شود و می تواند رنگ یا بافت موها را تغییر دهد.

همچنین می تواند باعث وز شدن موها شود. البته اثرات جانبی و مخرب این دارو به اندازه داروهای شیمی درمانی نیست اما بهتر است درباره عوارض آن به بیمار آگاهی های لازم داده شود. به عقیده متخصصان پوست و مو مصرف اینترفرون برای درمان سرطان پوستی ملانوم یا سرطان کلیه متاستاز داده، همان اثرات مخرب را روی موها می گذارد.

داروهای هورمونی

قرص های ضدبارداری، تستوسترون و استروئیدهای آنابولیزان که در درمان بعضی اختلالات هورمونی به کار می روند، جزو داروهای هورمونی هستند که می توانند روی سلامت موها تاثیر منفی بگذارند.

قرص های ضدبارداری پروژستین نسل اول و دوم در بعضی خانم های مستعد باعث ریزش مو می شود اما درباره همه خانم ها صادق نیست. از پزشکتان بخواهید قرص های نسل سوم را ـ که اثرات هورمون مردانه کمتری دارند ـ برایتان تجویز کنند. این قرص ها تاثیر کمی روی موها می گذارند.

داروهای حاوی تستوسترون و استروئیدهای آنابولیزان

این داروها باعث ریزش مو و رویش موهای زائد، بویژه در آقایان مستعد ریزش مو می شود زیرا تستوسترون به واسطه آنزیم ۵ آلفا ردوکتاز که در ناحیه پوست سر قرار دارد، هورمونی به نام دی هیدروتستوسترون تولید می کند. همین هورمون نیز فولیکول های مو را به سمت ریزش زودرس سوق می دهد. به همین سبب موها بیش از پیش نازک و کوتاه می شوند، طوری که پس از مدتی فقط موهای کرک مانندی از آنها باقی می ماند و بالاخره به مرور زمان موها محو می شوند. استروئیدهای آنابولیزان نیز مشتقات هورمون های مردانه یا تستوسترون ها هستند. از این رو همان اثرات مشابه را بر جای می گذارند و باعث ریزش مو می شوند.

کورتون ها نیز به دلیل داشتن خاصیت هورمون مردانه می توانند در افراد مستعد باعث ریزش مو شوند. این داروها با دوره های طولانی به کار می روند و از بین آنها می توان به بتامتازون یا پردنیزولون اشاره کرد که در صورت استفاده درازمدت با دوز بالا می توانند باعث آسیب دیدگی و ریزش موها شوند. البته با تمام شدن دوره درمان و قطع مصرف دارو، عوارض آن از بین می رود.

تاثیر ویتامین A

دو داروی آسیتریتین و ایزوترتینوئین برای بیماری های آکنه و پسوریازیس کار برد دارند. این دو دارو ـ که به خانواده رتینوئیدها (مشتقات ویتامین A) تعلق دارند ـ می توانند باعث آسیب به موها شوند.

داروی آسیتریتین که برای درمان پسوریازیس استفاده می شود، می تواند به ریزش مو، تغییر رنگ یا حالت موها منجر شود. داروی ایزوترتینوئین نیز برای رفع جوش های غرور جوانی تجویز می شود و مصرف دوز بالای آن به مدت بیش از شش ماه، می تواند باعث ریزش مو شود. خوشبختانه با قطع این داروها ریزش مو هم متوقف خواهد شد.

اثرات داروهای دیگر روی موها:

داروهای پرکاربرد دیگری هم هست که گاهی باعث آسیب دیدن و ریزش موها می شود. در بعضی موارد استفاده دراز مدت از داروهایی که در زیر ذکر می کنیم، مشکل ساز می شود:

-داروهای ضدافسردگی: کلومی پرامین، آموکساپین، پاروکستین، آمی تریپتیلین و فلوکستین.

-داروهای ضدانعقاد خون: تیوکلومارول، هپارین (در دوز بالا) و وارفارین.

-داروهای ضدفشارخون: متیل دوپا، کاپتوپریل (بندرت)، کلونیدین و انالاپریل.

-داروهای ضدالتهاب: کلشی سین (داروی ضدنقرس).

-داروهای ضدتشنج: والپیروئیک اسید (دپاکین) و والپرومید (دپامید).

-داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی که برای درمان درد و روماتیسم استفاده می شود: ناپروکسن و سولینداک (بندرت).

-داروهای ضدتیروئید (برای تنظیم کارکرد غده تیروئید): تیواوراسیل و لووتیروکسین (در دوز بالا).

-داروهای مسدودکننده گیرنده های بتا: پروپرانولول، آتنولول، بیزوپرولول و نادولول.

-داروی لیتیوم (تثبیت کننده خلق).

-داروهای ضدروماتیسم: آلوکریزین.

-داروهای ضدمالاریا: مفلوکین (بندرت).

توصیه می شود اگر چند هفته یا چند ماه پس از مصرف هر دارو، تغییری در موهایتان مشاهده کردید، به متخصص پوست و مو مراجعه کنید.

درباره ی bano1

مطلب پیشنهادی

جوش صورت تان را با این چای خوشبو از بین ببرید…

جوش صورت تان را با این چای خوشبو از بین ببرید….     اگر از …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد نمایید *

قالب وردپرس قالب وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس