شما چقدر به این اسباب خودبینی وابسته اید؟ چند آینه در کیف خود دارید و در روز چندین بار ظاهر خود را چک می کنید؟
آدمها وقتی به سن بلوغ رسیدند خودشان را در آینه خیلی نگاه می کنند. حالت ابرو، رنگ چشمان، شکل و شمایل بینی، لب، رنگ پوست و شفافیت آن و خلاصه کل اندامشان را حسابی در آینه برانداز می کنند، انگار تازه خودشان را کشف کرده اند. بیشتر انسان ها در این سنین، از دیدن خودشان در آینه لذت می برند و تصور می کنند که خوشگل و خوش هیکلند. بعضی ها هم از دیدن خودشان در آینه سیر نمی شوند، فکر می کنند صورتشان سرزمین زیبایی هاست. بعضی ها هم آنقدر جلوی آینه می روند که آدم فکر می کند، آینه به آنها چسبیده، نه اینکه آنها به آینه چسبیده اند. آینه نماد واقعیت نیست، شما را آنطور که خودتان مثبت یا منفی به خود می نگیرید شما را نشان می دهد.

آینه برون

در مقابل آینه ایستاده اید، به ظاهر خود نگاه می کنید، به آینه نزدیک تر می شوید و با دقت بیشتری به صورت و اندام تان نگاه می کنید، به دنبال نواقص خود هستید، با خودتان می گویید که، اگر مثلاً بینی ام را با عمل جراحی کوچک کنم یا قلمی کنم یا اینکه سر بالا کنم، چقدر خوشگل تر می شوم؟ بعد به سراغ لب هایتان می روید، تصور می کنید، خیلی بزرگ یا خیلی کوچک است یا وقتی می خندید کل دندانهایتان معلوم می شود، رویش کمی تمرکز می کنید که چکارش کنید بهتر است؟ بعد سراغ دندان هایتان می روید، با خودتان می گویید اگر کمی درشت بود خوشگل می شدید یا اگر صدفی بود چقدر روی زیبایی تان تأثیر می گذاشت؟ سپس به پوست صورت تان نگاه می کنید، وای چقدر لکه دارد! چقدر تیره است! چقدر چاله چوله دارد! باید یک فکر اساسی در موردش بکنم! این جوری نمی شود! همین طوری که جلوی آینه ایستادید، مدام به اجزای چهره تان نگاه می کنید، می خواهید بدانید که با یک سری عمل جراحی و آرایش، چقدر می توانید روی زیبایی تان کار کنید! تا بلکه یک خودی در اجتماع نشان دهید.
آینه وسیله ای برای کسب زیبایی
ما آدمها از آینه استفاده های مختلفی می کنیم، بعضی ها برای آراستن و زیبایی از آن استفاده می کنند، برخی دیگر صرفاً برای مرتبی و نظم. در کل آدمها برای اینکه خود را زیبا کنند جلوی آن می ایستند. آینه ابزاری برای نشان دادن نواقص، زشتی ها و زیبایی هاست، برای آماده شدن در یک مهمانی دقیقه ها و ساعتها در جلوی آن می ایستید و به ظاهر خود می رسید، آرایش می کنید، اصلاح می کنید، موهایتان را مرتب می کنید، تن پوش لباسهایتان را در آن می بینید در کل سعی می کنید برای یک مهمانی زیبا و خوش سیما نشان دهید اگر آینه نباشد، انجام همه ی این کارها به سختی انجام می شود. فکر کنید آینه ای در کار نباشد آن وقت چه اتفاقی می افتد؟ در این موقعیت ناچارید از آدمهای دیگر کمک بگیرید. به نظر شما آیا همه ی آدمها مثل آینه می توانند ظاهرتان را به شما نشان دهند؟ حتی اگر فرد بسیار دقیقی باشند باز هم ناتوانند. چون دیدگاه آدمها با هم فرق می کند حتی آدمهای دو قلو!
پس هیچ وسیله ای مثل آینه نمی تواند زشتی و زیبایی های شما را نشان دهد. آینه تنها وسیله ای است که می تواند شما را در زیبا ساختن تان کمک کند. آینه هر چقدر شفاف تر باشد و کدر نباشد بهتر می تواند زیبایی و زشتی های شما را نشان دهد. تصور کنید بهترین آرایشگر شما را آرایش کرده، اطرافیان از شما خیلی تعریف و تمجید می کنند منتهی آینه ای وجود ندارد که شما خود را در آن ببینید، هر چقدر اطرافیان زیبایی شما را تعریف کنند باز چون خودتان را در آینه ندیدید اصلاً نمی توانید از زیبایی خود لذت ببرید، چون نمی دانید واقعاً خوشگل شدید یا نه؟ در واقع آینه وسیله ای است که انسان به واسطه ی آن از زیبایی خود لذت می برد!

آینه درون 
تا حالا شده جلوی آینه بایستید و با خودتان بگویید که، آینه فقط ظاهر مرا نشان می دهد پس باطنم را چگونه مشاهده کنم؟ آینه به من کمک می کند که ظاهرم را زیبا می کنم، پس با چه چیزی درونم را زیبا کنم؟ چه وسیله ای و یا چه کسی می تواند مثل آینه زشتی و زیبایی های مرا عین واقعیت بیان کند و مثل آینه بی صدا و ساکت، بدون غرض و مرض، روبه روی خودم نه در پشت سرم، زیبایی و زشتی هایم را بزرگ نکند و همان گونه که هست نشان دهد و به حال و مقامم نگاه نکند و صادقانه آنها را بگوید و در آخر نیز، من هم از بیان واقعیت ها دلخور نشده و آن را نشکنم و خود را اصلاح کنم. پس به راستی طبق فرموده حضرت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) «مؤمن آینه مؤمن است» (۱